Το 3ο του βιβλίο με τίτλο αυτή τη φορά με τίτλο «Το σκαλοπάτι της επιτυχίας» σε Ελληνική και Αγγλική έκδοση παρουσίασε πρόσφατα στην Καλαμάτα ο κορυφαίος ίσως διαιτητής του βόλει στη χώρα μας Κώστας Μαργαρίτης. Ο Μαργαρίτης δε μπόρεσε λόγω προσωπικού προβλήματος να είναι παρών στη παρουσίαση στέλνοντας τη παρακάτω επιστολή στην οποία αναφέρει τη σπουδαία πορεία του στα Ελληνικά αλλά και διεθνή Γήπεδα του Βόλει
«Αξιότιμοι προσκεκλημένοι και Αγαπημένοι φίλοι της Καλαμάτας του βόλεϊ και γενικότερα του αθλητισμού !!!.
Θα ήθελα με την παρούσα επιστολή μου να ευχαριστήσω όλους εσάς που μας τιμήσατε με την παρουσία σας και μου δώσατε τη δυνατότητα να αναφερθώ στο ιστορικό της παρουσίας μου στον αθλητικό χώρο, στην έκδοση του παρόντος βιβλίου μου και παράλληλα να σας ενημερώσω για την παγκόσμια καταξίωση μου , αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισα μέχρι και τώρα στη πατρίδα μου…!!!
Η εμφάνιση μου στο άγνωστο για μένα άθλημα του βόλεϊ , ξεκίνησε με την συμμετοχή μου στη σχολή διαιτησίας το 1977 περνώντας τελευταίος !!!
Το 1983 συμμετείχα ως διαιτητής στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σιδηροδρόμων, λόγω επαγγέλματος, στο Mogilev της Λευκορωσίας, πρώην Σοβιετική Ένωση, όπου τα μέλη της επιτροπής διαιτησίας προέρχονταν από τους Ο.Α. της Μόσχας το 1980.
Ο τρόπος διδασκαλίας τους στο διάστημα των 15 ημερών ήταν εντελώς διαφορετικός ως προς τις οδηγίες – συμβουλές και παρατηρήσεις , που με βοήθησαν να μπω στο πνεύμα των κανονισμών και γενικότερα στο τρόπο διεύθυνσης ενός αγώνα και όχι μόνο.
Με αφορμή αυτό το τουρνουά , έδωσα ένα προσωπικό όρκο: αν ποτέ γίνω διεθνής διαιτητής θα μεταφέρω μέσω ενός βιβλίου τις γνώσεις και εμπειρίες στην πατρίδα μου και ειδικότερα στη περιφέρεια που δεν είχε τις ίδιες ευκαιρίες μη έχοντας στο δυναμικό τους διεθνείς διαιτητές προκειμένου να ενημερώνονται, αλλά και να ανταλλάσσουν ιδέες, απορίες , ερωτήσεις στις εκάστοτε συναντήσεις για την εξέλιξη του βόλεϊ .
Τότε ήταν που μου γεννήθηκε η δέσμευση ότι, η γνώση και η εμπειρία δεν πρέπει να μένει κτήμα του ενός, αλλά κάτι που πρέπει να γίνεται από όλους μας και θα πρέπει να κοινοποιείται για την εξέλιξη του βόλεϊ Θέλω να πιστεύω ότι υπήρξα ένας από τους λίγους που πίστεψαν ότι η διαιτησία είναι και λειτούργημα και ο στόχος μου ήταν να πρυτανεύσει ο Σεβασμός ,η Ταπεινότητα, η Ευγένεια , η Συνεργασία και τα φιλικά Αισθήματα, χωρίς την
οποιαδήποτε Έπαρση , γιατί έτσι οραματιζόμουνα ότι αυτός είναι ο πιο κατάλληλος τρόπος στη διαιτησία του βόλεϊ ,από την στιγμή που δεν υπάρχει η σωματική επαφή , για να γίνει κατανοητό σε όλους , ότι ο στόχος της FIVB ήταν και είναι η εφαρμογή της ομαλής λειτουργίας του παιχνιδιού “smooth flow of the game.”
Ο Διαιτητής τουλάχιστον στο άθλημα μας ήταν , είναι και θα παραμείνει ο Μαέστρος που διευθύνει τον αγώνα, αλλά πάντα έχοντας στο μυαλό του τον ΣΕΒΑΣΜΟ ,την ΕΥΓΕΝΕΙΑ, την ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ την άριστη ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και ποτέ την ΕΠΑΡΣΗ. Εφαρμόζοντας όλα τα αναφερόμενα να είστε σίγουροι ότι οι θεατές- τηλεθεατές θα παρακολουθήσουν ένα συναρπαστικό θέαμα…!!! Το 1984 με καθηγητή μου τον Dr.Andre Holvay πρόεδρο διαιτησίας στην FIVB , έγινα διεθνής διαιτητής και ξεκίνησα να υλοποιώ τις υποσχέσεις μου μεταφέροντας τις γνώσεις μου σε όλους ανεξαιρέτως διαιτητές – αθλητές- προπονητές- παράγοντες – φιλάθλους και γενικά όλων όσων ασχολούνται με τον αθλητισμό.
Το 1986 με την συμμετοχή μου ως διαιτητής στο ονομαζόμενο παγκόσμιο
ΠΑΠΠΕΤ στο ΣΕΦ του Πειραιά, με την παρουσία εντός του γηπέδου 20.000 θεατών και 5.000 εκτός γηπέδου, έγινε η αιτία να ολοκληρώσω το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο “ΟΣΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΛΕΙ” με σχήματα και πλήρη ανάλυση, προκειμένου να γίνονται κατανοητές απο όλους οι δύσκολες φάσεις του παιχνιδιού και γενικότερα με τον αθλητισμό .Το βιβλίο μου αυτό δεν βρήκε την ανταπόκριση απο τον σύνδεσμό μου , απο τα 250 μέλη το προμηθεύτηκε μόνον το 10%…!!!
Σε αντίθεση με το Σύνδεσμο μου, οι διαιτητές της περιφέρειας, όπως και οι προπονητές, αθλητές, φοιτητές των τότε ΤΕΦΑΑ στην Ελλάδα και Κύπρο το
βιβλίο μου έγινε Sold out …!!! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κάνω μια αφιέρωση
στο βιβλίο μου δανειζόμενος απο το βιβλίο του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ ( Rudyard Kipling) “AΝ” που πιστεύω ότι με αντιπροσωπεύει μέχρι και σήμερα :
«Αν ποτέ χάσεις μην λυγίσεις. Αν σε αρνηθούν, μην σταματήσεις. Προσπάθησε
να συνεχίσεις και να είσαι σίγουρος πως θα πετύχεις».
Τη περίοδο 1987 – 1991 συμμετείχα σχεδόν σε όλες τοις διεθνείς διοργανώσεις
της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας CEV και της παγκόσμιας ομοσπονδίας FIVB.
Το 1992 με τον ορισμό μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης άνοιξε
ο δρόμος για την συμμετοχή των Ελλήνων διαιτητών.
Με τη λήξη των Ο.Α. η FIVB επέλεξε 12 διαιτητές Παγκοσμίως δίνοντας τους τον
τίτλο FIVB διεθνής διαιτητής – καθηγητής !!! Ο τίτλος αυτός από την Ευρώπη δόθηκε σε 3 διεθνείς διαιτητές , Fransua Marty Γαλλία , Levan Stepanian Ρωσία , Κώστας Μαργαρίτης Ελλάδα!!! Σημειωτέον ότι εμείς οι 12 περάσαμε απο πολλά στάδια τουλάχιστον σε 25 σχεδόν σεμινάρια όπου εκτός των άλλων καθηγητών υπήρχε και ο ψυχολόγος καθηγητής.
Το 1994 η FIVB με επιστολή στην ΕΟΠΕ ζήτησε να σταματήσω τη διαιτησία, και
να συμμετέχω ως ισότιμο μέλος στην επιτροπή διαιτησίας της FIVB , ξεκινώντας
την πρακτική μου στην Ελλάδα στο Παγκόσμιο Cosmovolley , δίπλα στους Dr. Andre Holvay & Dr. Qi Wei Ma.
Με τη λήξη των αγώνων την επόμενη το πρωΐ, λόγω ενός προσβλητικού
δημοσιεύματος που ενορχηστρώθηκε απο τον χώρο της Ελληνικής διαιτησίας,
υπέβαλα την παραίτηση μου ολοκληρωτικά απο το βόλεϊ. Μετά από σκέψη, επαφές και την προτροπή των δασκάλων μου , αποφάσισα να επανέλθω μόνον ως ενεργός διαιτητής με την προϋπόθεση ότι θα αποχωρήσω το 1996 με την λήξη των Ο.Α. στην Ατλάντα !!!
Το Νοέμβριο του 1995 στην Οσάκα της Ιαπωνίας στο παγκόσμιο γυναικών ,
συμμετείχα ως διαιτητής,όπου κατά τη διάρκεια της παραμονής μας ο πρόεδρος
Dr.Acosta μας προσκάλεσε σε δείπνο, τους 22 διεθνείς διαιτητές μαζί με τις
αρμόδιες επιτροπές διαιτησίας και κανονισμών , όπου μας ζητήθηκε αν έχουμε
κάποια πρόταση να την προτείνουμε για να γίνει το βόλεϊ πιο συναρπαστικό προσελκύοντας περισσότερους χορηγούς κλπ.
Τελικά ήμουνα ο μοναδικός που μίλησα, προτείνοντας τις νέες ιδέες και προτάσεις μου.
Ο πρόεδρος της FIVB τις βρήκε πολύ ενδιαφέρουσες και το ίδιο βράδυ με την
συμπαράσταση των φίλων μου διαιτητών Willy Paredes και Tom Blue που είχε
και το απαραίτητο computer κατέγραψε με κάθε λεπτομέρεια και τοις οποίες
κατέθεσα την επόμενη ημέρα στις αρμόδιες επιτροπές της FIVB , όπως και στον
πρόεδρο της FIVB Dr. Acosta μαζί με μια προσωπική μου επιστολή !!!
Όλα τα αναφερόμενα έγγραφα και γενικά σε ότι αναφέρομαι στην επιστολή μου
έχουν συμπεριληφθεί στο βιβλίο μου, όπου θα έχετε τη δυνατότητα να τοις
διαβάσετε.
Το 1996 και με τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ατλάντα αποχώρησα
απο τη διαιτησία , αναλαμβάνοντας το πόστο του τεχνικού διευθυντή και
Manager των Εθνικών ομάδων στην ΕΟΠΕ με ένα 3τες συμβόλαιο.
Παράλληλα την ίδια περίοδο η ΟΔΒΕ ( Ομοσπονδία Διαιτητών Βόλεϊ Ελλάδος)
λόγω της θέσης μου στην ΕΟΠΕ , με απέκλεισε απο τα ετήσια σεμινάρια και τις
σχολές διαιτησίας, με το αιτιολογικό του ασυμβίβαστου, λόγω της θέσης εργασίας
μου στην ΕΟΠΕ που δυστυχώς ισχύει μέχρι και σήμερα το 2026 !!!
Με αφορμή τα ανωτέρω ζήτησα τη διαγραφή μου απο τον ΣΥΔΠΕ Αθήνας &
Ανατολικής Αττικής. Πάρα ταύτα 3 Σύνδεσμοι της περιφέρειας με ανέδειξαν
επίτιμο Πρόεδρο.
Ανεξάρτητα με όλα τα αναφερόμενα στην πατρίδα μου Κύπρος – Ιταλία – Σερβία –
Τουρκία – Βουλγαρία και Ισραήλ μέχρι το 2.000 με προσκαλούσαν στα ετήσια
σεμινάρια τους !!! Σημειωτέον ότι απο το 1984 έως το 1995 συμμετείχα ως καθηγητής στο 90% των σχολών διαιτησίας Πανελλαδικά. Χωρίς ποτέ να ξεχάσω τις όμορφες στιγμές, την τέλεια οργάνωση και το επίπεδο των συμμετεχόντων και ειδικότερα στη σχολή διαιτησίας στη Καλαμάτα, με συνεργάτες μου τους κ.κ. Πανταζόπουλο, Πουλόπουλο και Καλλιντέρη…!!!
Με την ανάληψη των καθηκόντων μου στην ΕΟΠΕ και σε συνεργασία με τον
πρόεδρο κ. Μπελιγράτη εφαρμόσαμε νέες ιδέες, με την δημιουργία ενός πρωτοποριακού Κανονισμού λειτουργίας των Εθνικών ομάδων ( τον οποίο χρησιμοποίησε ως προσχέδιο το μπάσκετ , το Hand ball κλπ.). Όλα ξεκίνησαν να λειτουργούν σύμφωνα με τα πρότυπα και τις εμπειρίες που απέκτησα στον παγκόσμιο χώρο , ειδικότερα στην οργάνωση , με αποτέλεσμα την σχεδόν συμμετοχή όλων των Εθνικών μας ομάδων στα πανευρωπαϊκά &
Παγκόσμια τουρνουά. Μάλιστα η Εθνική μας ομάδα παίδων , ήταν αυτή που
πήρε τις μεγαλύτερες διακρίσεις, κατακτώντας τη 2η θέση στο Παγκόσμιο του
Ιράν , όπως και τη 2η θέση στο Πανευρωπαϊκό της Σλοβακίας
Τη περίοδο 1997 η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα ( μετά απο έγκριση της FIVB),
που προχώρησε στην εφαρμογή των προτάσεων μου στο Εθνικό μας
πρωτάθλημα την αγωνιστική σεζόν 1997- 1998 , τη πολύχρωμη μπάλα, το rally
point system , οι 25 πόντοι στα 4 σετ , το libero , ο Άσος να μετράει ως δίποντο
μέχρι μια επαφή , όπως και ο προπονητής να μπορεί να είναι όρθιος και να
κινείται ελεύθερα δίνοντας τις οδηγίες του.
Στις 22 Απριλίου 1997 ο πρόεδρος της FIVB με προσωπική του επιστολή με
ενημερώνει οτι η FIVB με ανέδειξε ως τον καλύτερο διαιτητή στον κόσμο για το
έτος 1996 και η βράβευσή μου θα γίνει σε ειδική τελετή για την οποία θα
ενημερωθώ …!!! Δυστυχώς μέχρι και σήμερα το βραβείο αυτό δεν έφτασε ποτέ στα χέρια μου και παρά τις επιστολές μου το 2017 & 2023 στην FIVB και κοινοποίηση στην ΕΟΠΕ δεν πήρα απολύτως καμιά απάντηση.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1997 διοργανώσαμε στο κατάμεστο γήπεδο του Πανελλήνιου,
το GALA ανδρών – γυναικών,αποστέλλοντας τις video κασέτες στην FIVB .
Το Νοέμβριο του 1998 η FIVB στο Παγκόσμιο ανδρών της Ιαπωνίας προχώρησε
στην εφαρμογή τους , όπου συμμετείχε και η Ελλάδα.
Το 1998 η Βουλγαρία με προσκάλεσε στο ετήσιο σεμινάριο, όπου συναντήθηκα
με τους φίλους μου διεθνείς διαιτητές Konstantin Tufektsiev Γεν. Γραμματέα της
Ομοσπονδίας και τον Υπουργό Αθλητισμού , επίσης διεθνή διαιτητή Valentin
Zayakov , που είχε ως αποτέλεσμα μετά απο μια πολύωρη συζήτηση και τοις
απευθείας τηλεφωνικές επαφές μας , με τον πρόεδρο της ΕΟΠΕ κ. Μπελιγράτη ,
όπως και με τον πρόεδρο της Σερβίας κ. Boricic, αποφασίστηκε να γίνει άμεσα
μια συνάντηση των βαλκανικών χωρών του βόλεϊ στη Σόφια στο Hotel Rodina !!!
Στη συνάντηση αυτή συμμετείχα μαζί με τον Α’ αντιπρόεδρο της ΕΟΠΕ αείμνηστο Μιχάλη Παρασκευόπουλο,που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της Βαλκανικής Ένωσης με ομόφωνη απόφαση και όπως γνωρίζετε με πολλαπλά οφέλη στις βαλκανικές χώρες !!!
Το 1998 ολοκληρώθηκε το 2ο βιβλίο μου , με την βοήθεια και συνεργασία , των
συναδέλφων μου διαιτητών Παναγιώτη Ρουσάκη (πατριώτης σας ), Γιώργο
Διαμαντόπουλο, Αλέξανδρο Μοζ, με τίτλο “ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΙΛΕ”, χωρίς ποτέ να
κυκλοφορήσει, άγνωστο το πως διαφοροποιήθηκαν μερικά απο τα γραφόμενα μας, με αποτέλεσμα ο εκδοτικός οίκος να προχωρήσει στη πολτοποίηση των βιβλίων, εκτός απο ένα που κράτησα ως ενθύμιο …!!! )
-.Με την λήξη της σύμβασης μου στο τέλος του 1999 αποχώρησα απο την
ΕΟΠΕ.
-.Το 2000 δημιουργώ την προσωπική μου εταιρία DVA Management
αθλητών/αθλητριών βόλεϊ Παγκοσμίως , διατηρώντας την μέχρι το 2017.
Το συμπέρασμα είναι ότι εδώ και 29 χρόνια στο Ελληνικό βόλεϊ συνεχίζουν να με
αντιμετωπίζουν όλες οι υπέρ κείμενες αρχές του βόλεϊ ως Persona non grata !!!
Αυτός ήταν ένας απο τους πιο βασικούς λόγους που προχώρησα στην έκδοση
του τρίτου βιβλίου στην Ελληνική γλώσσα το 2024 με τίτλο “ΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΤΗΣ
ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ” “ Η τέχνη της διαιτησίας” και το 2025 στην Αγγλική γλώσσα “THE
STEP OF SUCCESS” “The art of refereeing”, στο οποίο έχουν προστεθεί οι
ξεχασμένες μου , αλλά και νέες ιδέες , προτάσεις, συμβουλές, αλλά και όλες οι
επεξηγήσεις-αναλύσεις των νέων κανονισμών .
Με αφορμή το Αγγλικό βιβλίο οι συνεργάτες μου και εγώ, ολοκληρώσαμε τον
Ιούνιο 2025 την Β’ έκδοση του Ελληνικού βιβλίου ανταποκρινόμενο πλήρως με
αυτό της Αγγλικής γλώσσας και το κάτι παραπάνω, όλα σε έγχρωμη μορφή ,
ποιότητα και την επιμέλεια του εκδοτικού οίκου WELCOME !!! Η έκδοση αυτή του βιβλίου παρουσιάζετε για πρώτη φορά στο χώρο του βόλεϊ , αφού δεν δέχτηκε η ΟΔΒΕ να παρουσιάσει ο εκδοτικός οίκος το βιβλίο μου στο πανελλήνιο σεμινάριο στη Πτολεμαΐδα το 2025, κάτι που έκανε και στο Πανελλήνιο σεμινάριο το 2024 στην Αιδηψό.
Προσωπικά πιστεύω, αν δεν το διαβάσουν ειδικότερα οι Έλληνες διαιτητές, θα
είναι «Τυφλοπόντικες». Δεν θα ξέρουν τι τους γίνεται. Απλά πράγματα είναι.
Για το λόγο αυτό προσπάθησα μέσω των βιβλίων μου, να σας μεταφέρω κατά
99% τις γνώσεις που μου δίδαξαν και τις εμπειρίες που αποκόμισα για 10
συναπτά χρόνια δίπλα στους πιο καταξιωμένους δασκάλους στο παγκόσμιο
βόλεϊ τα τελευταία 60 χρόνια Dr.Andre HOLVAY και Dr. Qi Wei MA.(χρησιμοποιώ
τον όρο ΔΑΣΚΑΛΟΣ, γιατί παρακολουθώντας τις ομιλίες τους και τις συμβουλές
τους, αισθανόμουνα μαθητής του Δημοτικού Σχολείου).
Με αφορμή την παγκόσμια έκδοση του Αγγλικού βιβλίου ,μαζί με την Β´έκδοση
στην Ελληνική , θα σας μεταφέρω μερικά απο τα σχόλια των διοικούντων το
Παγκόσμιο βόλεϊ στις 5 Συνομοσπονδίες της FIVB Συγγραφείς – καθηγητές –
Προπονητές – Αθλητές – referee coach- Challenge referee κλπ.
1.- Το βιβλίο αυτό είναι ότι καλύτερο που θα μπορούσε να κυκλοφορήσει στον
Παγκόσμιο χώρο της διαιτησίας και όχι μόνο . Νομίζω ότι είναι για ένα
Πανεπιστημιακό σεμινάριο και όχι όπως αυτά που γίνονται σήμερα!!!
2.- Οι λεπτομέρειες που περιγράφεις πραγματικά είναι θησαυρός γνώσεων ,
καθοδήγησης και τρόπος μύησης για νέους και νέες αθλητές , προπονητές ,
παράγοντες και φυσικά τους διαιτητές.
3.- Το βιβλίο “THE STEP OF SUCCESS” The art of refereeing” του Κώστα
Μαργαρίτη είναι η Βίβλος της διαιτησίας και όχι μόνο , αλλά γενικά !!!
4.- Φίλε Κώστα διαβάζοντας το βιβλίο σου, μου έδωσες τη δυνατότητα να μπω
σε άλλες ατραπούς αναθεωρώντας τον τρόπο και τις γνώσεις μου στο σύγχρονο
βόλεϊ …!!!
5.- Πίστευα ότι γνώριζα τα πάντα, αλλά διαβάζοντας το βιβλίο σου κατάλαβα ότι
είμαι πολύ πίσω …!!!
6.- Αυτό που με συγκίνησε περισσότερο είναι οι έντονες αναμνήσεις όπως και οι
σπάνιες φωτογραφίες, βλέποντας τους πολύ αξιαγάπητους συνεργάτες μου και
κοντινούς μου φίλους .
Κώστας: Ήσουν πάντα μπροστά από πολλές απόψεις στις καινοτομίες του βόλεϊ,
με λαμπρή ηγεσία. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα, σε ανθρώπινες αντιπαραθέσεις —
μια φυσική συνέπεια που δεν μπορούσε να αποφευχθεί. Όμως εσύ Κώστα
διαθέτεις έναν τεράστιο «στρατό» συναδελφικότητας. Τολμώ να αποκαλέσω το
βιβλίο σου “ΒΙΒΛΟ” της σύγχρονης διαιτησίας στο βόλεϊ και όχι μόνο …!!!
7.- Σε ευχαριστώ πολύ αδερφέ μου!!! Συγχαρητήρια για αυτό το υπέροχο βιβλίο
!!! Είμαι σίγουρος ότι θα βοηθήσει τις νέες γενιές Διαιτητών -Προπονητών –
Αθλητών και Παραγόντων, κάτι που έκανα και εγώ με την δημιουργία και
εφαρμογή του φύλλου αγώνα σε ηλεκτρονική μορφή …!!!
8.- Αγαπητέ μου δάσκαλε! Πήρα το βιβλίο σου “ The step of success” Είσαι ο
μοναδικός που μετέφερες όλα όσα μας δίδαξες με κάθε λεπτομέρεια. Ένα μεγάλο
ευχαριστώ αφού ήσουν ο μέντορας μου που με βοήθησε να γίνω πολύ καλός
διαιτητής συμμετέχοντας μαζί σου στους Ο.Α. στην Ατλάντα ως διαιτητής και
κατόπιν ως μέλος στην Παγκόσμια επιτροπή διαιτησίας στην FIVB για 8 συναπτά
χρόνια.
9.- Κάτι τέτοιο ονειρευόμουν να κάνω για την FIVB , αφού δεν υπάρχει
Παγκοσμίως, αλλά απο τη στιγμή που το έκανες εσ , είναι σαν να το έκανα εγώ
αδελφέ μου Κώστα και νοείται ότι καλύτερα που το έκανες, γιατί ήσουν πάντα ένα
βήμα πιο μπροστά !!! Σημειωτέον ότι το σχόλιο αυτό ανήκει στον πρόεδρο
διαιτησίας και κανονισμών της FIVB, ο οποίος βραβεύτηκε σε ειδική γιορτή στο
LA -USA στις 18/10/2025 στο Hall of Fame …!!!
Ανεξάρτητα με τα πιο πάνω σχόλια, ότι έχει σχέση με την πατρίδα μου νοιώθω
όπως πάντα μια μεγάλη πίκρα , γιατί δεν αναγνώρισαν, αλλά ούτε σεβάστηκαν
την 40χρονη προσφορά μου ξεχνώντας την αμέριστη βοήθεια τουλάχιστον στο
95% της Ελληνικής διαιτησίας και όχι μόνο, με την ενεργό παρουσία μου ως
διαιτητής μέχρι το 1996, στην ΕΟΠΕ μέχρι το 1999, και στη συνέχεια μέχρι και
σήμερα προσφέροντας τη αμέριστη βοήθεια μου και τις γνώσεις μου χωρίς
διακρίσεις στους διεθνείς ως « ένα κρυφό σχολείο », για να συμμετέχουν όλοι οι
διεθνείς μας διαιτητές στις Ευρωπαϊκές και Παγκόσμιες διοργανώσεις ακόμα και
για τους Ο.Α. μέσω των αδελφικών μου φίλων που κατέχουν τα ανώτερα
αξιώματα στο Παγκόσμιο βόλεϊ.
Δυστυχώς οι διοικούντες το Ελληνικό βόλεϊ είναι απόντες, χωρίς ποτέ να πάρω
έστω και μια απάντηση στις επιστολές μου προς την FIVB με κοινοποίηση των
αιτημάτων μου στην ΕΟΠΕ, όπως και να αποφεύγουν τη προβολή και στήριξη
των βιβλίων μου στον δικό τους άνθρωπο από τη στιγμή που στο χώρο μας
υπάρχουν 30.000 αθλητές /τριες , 1.000 διαιτητές , 1.500 προπονητές και
εκατοντάδες παράγοντες ,όταν κατά γενική ομολογία θεωρείται παγκοσμίως το
μοναδικό και χρήσιμο για όλους όσους ασχολούνται με το βόλεϊ , δεν θέλω να το
πιστέψω , αλλά ίσως και να υπάρχει ειδική νότα για να μην το προμηθευτούν !!!
Προσωπικά πιστεύω ακόμη και αν το ξεφυλλίσετε κάτι θα βρείτε για να
εμπλουτίσετε τις γνώσεις σας , πόσο μάλλον απο τη στιγμή που γίνεται αναφορά
στην ιστορία ,στις εφευρέσεις που πρώτο -εφαρμόστηκαν απο την Ελλάδα , με
αδιάψευστα ντοκουμέντα για όλα τα αναφερόμενα, για έναν εφευρέτη που
προέρχεται απο το χώρο της διαιτησίας ή από έναν παντελώς ανίκανο να
χρησιμοποιήσει τη μπάλα έστω και για ένα σερβίς και που μπόρεσε με λήγει τύχη μεγάλη θέληση -ξενύχτια – πολύ διάβασμα – άπειρες προσπάθειες , κατακτώντας την εκτίμηση και εμπιστοσύνη των αγωνιζομένων και πολλή αγάπη για το βόλεϊ φτάνοντας στην 1η θέση παγκοσμίως και να βραβευτεί ως ο καλύτερος διαιτητής του αιώνα για τα 100 χρόνια του βόλεϊ , χωρίς ποτέ να ενδιαφερθεί κάποιος να μάθει γιατί δεν έφτασε ποτέ στα χέρια μου αυτό το βραβείο…κάτι που ζήτησα απο την παρούσα διοίκηση της ΕΟΠΕ μέσω των
επιστολών μου στην FIVB προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια για το ποιος
κρύβεται από πίσω !!! Μετά από όλα τα αναφερόμενα πιο πάνω πιστεύω ακράδαντα ότι σήμερα ολοκλήρωσα τον όρκο μου του 1983, αποχωρώντας με το κεφάλι ψηλά και ας μη
φρόντισαν στην προβολή και χρήση του βιβλίου μου , σε αντίθεση με τον
παγκόσμιο χώρο του βόλεϊ , που έπραξαν και πράττουν το αντίθετο με την
πατρίδα μου!!!
Ολοκληρώνοντας την επιστολή μου σας αποχαιρετώ με ΣΕΒΑΣΜΟ ,
ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ , ΕΚΤΙΜΗΣΗ και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε
όλους εσάς που είχατε την υπομονή να με ακούσετε, με την ευχή και ελπίδα να
σας συναντήσω σύντομα στην όμορφη και αγαπημένη μου Καλαμάτα …!!!»
