Η Επιτροπή Διαιτησίας της Μεσσηνίας δεν περνά απλώς κρίση· φυλλορροεί. Μετά την ηχηρή παραίτηση του Νίκου Χρονόπουλου, ήρθε και το επίσημο «αντίο» του Βασίλη Γεωργακίλα να επιβεβαιώσει ότι το γυαλί στην ΕΠΣΜ δεν ράγισε απλά, αλλά έγινε κομμάτια.
Γιατί είναι καταστροφή;
Δεν μιλάμε για δύο τυχαία ονόματα. Χρονόπουλος και Γεωργακίλας ήταν η «μηχανή» που κράταγε τις ισορροπίες για μια πενταετία. Η εμπειρία και η όρεξή τους ήταν το μόνο ανάχωμα στην πλήρη απαξίωση. Το κενό που αφήνουν δεν αναπληρώνεται με «βολικές» λύσεις ανάγκης, ούτε με ανθρώπους που θα λένε «ναι» σε όλα. Η αποχώρησή τους αποτελεί την απόλυτη παραδοχή αποτυχίας για τη διοίκηση της Ένωσης.
Η «αφιλτράριστη» αλήθεια
Όταν δύο βασικοί πυλώνες επιλέγουν την έξοδο σε χρόνο-ρεκόρ, η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο. Οι πληροφορίες που ήθελαν την ΕΠΣ Μεσσηνίας ως υπαίτιο της αναταραχής δεν είναι πια φήμες, αλλά η σκληρή πραγματικότητα. Η διοίκηση κατάφερε να «διώξει» ό,τι πιο υγιές διέθετε ο χώρος, αφήνοντας τη διαιτησία στο έλεος της εσωστρέφειας.
Το ερώτημα προς την Ένωση
Κύριοι της ΕΠΣΜ, οι παραιτηθέντες μίλησαν με την αποχώρησή τους. Εσείς θα συνεχίσετε να παίζετε «κρυφτό» πίσω από τυπικές ανακοινώσεις; Το μεσσηνιακό ποδόσφαιρο απαιτεί απαντήσεις:
Γιατί οδηγήθηκαν σε παραίτηση δύο έμπειρα στελέχη;
Ποιο είναι το σχέδιο για την επόμενη μέρα, αν υπάρχει τέτοιο;
Η σιωπή σας δεν είναι πλέον αποδεκτή. Ο αντίποδας έχει φωνή ή απλώς παρακολουθεί το ξήλωμα μέχρι να μην μείνει τίποτα όρθιο;
