Το τελευταίο διάστημα γύρω από την Καλαμάτα έχει ανοίξει μια μεγάλη ποδοσφαιρική κουβέντα. Απόψεις, εκτιμήσεις, αμφιβολίες, αισιοδοξία, προβληματισμός και έντονη κριτική συνθέτουν το σκηνικό γύρω από τη “Μαύρη Θύελλα” ενόψει της επιστροφής της στη Super League.
Η επιλογή του Παναγιώτη Χριστοφιλέα, η μέχρι τώρα εικόνα του αγωνιστικού σχεδιασμού, το γηπεδικό ζήτημα, αλλά και η συνολική οργάνωση του project έχουν δημιουργήσει ήδη πολλές συζητήσεις, παρά το γεγονός ότι η νέα σεζόν δεν έχει ακόμη ξεκινήσει.
Με αφορμή λοιπόν όλα όσα ακούγονται το τελευταίο διάστημα — τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά — επιχειρούμε να προσεγγίσουμε την κατάσταση με καθαρά ποδοσφαιρική ματιά και να καταθέσουμε τη δική μας δημοσιογραφική εκτίμηση γύρω από την επιλογή Χριστοφιλέα και συνολικά το project που φαίνεται να “χτίζεται” στην Καλαμάτα.
Όχι με διάθεση υπεράσπισης ή ισοπέδωσης.
Αλλά με στόχο να διαβάσουμε πιο ψύχραιμα και πιο ουσιαστικά μια υπόθεση που ήδη έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Στο ελληνικό ποδόσφαιρο έχουμε μάθει να βγάζουμε συμπεράσματα πολύ γρήγορα. Να κρίνουμε πριν δούμε. Να αποφασίζουμε πριν παρακολουθήσουμε. Και συνήθως να τοποθετούμαστε περισσότερο με βάση το όνομα και λιγότερο με βάση τη λογική πίσω από μια ποδοσφαιρική επιλογή.
Η περίπτωση του Παναγιώτη Χριστοφιλέα στην Καλαμάτα είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας.
Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τη “Μαύρη Θύελλα”, δημιουργήθηκε ένα κλίμα έντονης αμφισβήτησης. Για πολλούς πρόκειται για ένα μεγάλο ρίσκο. Για άλλους για μια επιλογή χωρίς εμπειρία Super League. Και αρκετοί έσπευσαν να παρουσιάσουν σχεδόν ως δεδομένο ότι η Καλαμάτα πηγαίνει σε μια δύσκολη και επικίνδυνη απόφαση.
Η δική μας ανάγνωση όμως είναι διαφορετική.
Όχι γιατί θεωρούμε ότι ο Χριστοφιλέας είναι ήδη ένας καταξιωμένος προπονητής υψηλού επιπέδου. Ούτε γιατί πιστεύουμε ότι η παρουσία του αποτελεί εγγύηση επιτυχίας. Κάτι τέτοιο θα ήταν εξίσου επιφανειακό με την εύκολη αμφισβήτηση που υπάρχει σήμερα γύρω από το όνομά του.
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας αποτελεί ένα καθαρό ποδοσφαιρικό στοίχημα.
Όμως είναι ένα στοίχημα που φαίνεται να διαθέτει λογική.
Και αυτό αλλάζει αρκετά τη συζήτηση.
Γιατί αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά τη συνολική εικόνα, θα διαπιστώσει ότι η Καλαμάτα δεν κινείται με λογική πανικού ή επικοινωνιακής διαχείρισης. Αντίθετα, φαίνεται να επιχειρεί κάτι αρκετά διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Δεν επέλεξε το “βαρύ” όνομα που θα δημιουργούσε πρόσκαιρη ηρεμία στον κόσμο. Δεν πήγε σε μια λύση εμπειρίας μόνο και μόνο για να μειώσει την πίεση. Επέλεξε έναν νέο προπονητή με σύγχρονη αντίληψη, ξεκάθαρη αγωνιστική φιλοσοφία και διάθεση δημιουργίας.
Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.
Η ίδια η ανακοίνωση της ΠΑΕ έδειξε ξεκάθαρα ότι ο Χριστοφιλέας δεν αντιμετωπίζεται ως μια προσωρινή επιλογή ή ως λύση ανάγκης. Η αναφορά σε “καθιέρωση” της ομάδας στη Super League, το διετές συμβόλαιο, αλλά και η συνολική στήριξη που του παρέχεται δείχνουν ότι η Καλαμάτα επιχειρεί να χτίσει κάτι πιο μακροπρόθεσμο.
Και ίσως εκεί βρίσκεται όλη η ουσία της υπόθεσης.
Γιατί η κουβέντα δεν αφορά μόνο τον Χριστοφιλέα. Αφορά συνολικά το μοντέλο που θέλει να ακολουθήσει η Καλαμάτα.
Όσοι πραγματικά παρακολούθησαν τη δουλειά του στην Ελλάς Σύρου, είδαν μια ομάδα με αγωνιστική ταυτότητα. Μια ομάδα οργανωμένη, με σωστές αποστάσεις, πειθαρχία, ένταση και συγκεκριμένο τρόπο ανάπτυξης. Δεν είδαν μια ομάδα που λειτουργούσε στο χάος ή ζούσε αποκλειστικά από το αποτέλεσμα.
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο “όπλο” του Χριστοφιλέα.
Το γεγονός ότι οι ομάδες του δείχνουν δουλεμένες.
Ότι διαθέτουν αρχές.
Ότι έχουν ξεκάθαρη ποδοσφαιρική λογική.
Και στο σύγχρονο ποδόσφαιρο αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από όσο συχνά αντιλαμβανόμαστε στην Ελλάδα.
Από την άλλη πλευρά όμως, θα ήταν επίσης λάθος να αγνοήσει κανείς τις πραγματικές δυσκολίες που συνοδεύουν αυτή την επιλογή.
Η Super League δεν συγχωρεί εύκολα. Είναι ένα περιβάλλον πίεσης, απαιτήσεων και έντονων ισορροπιών. Εκεί ο Χριστοφιλέας θα χρειαστεί να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί όχι μόνο το αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και την καθημερινή πίεση ενός οργανισμού που επιστρέφει στη μεγάλη κατηγορία με υψηλές απαιτήσεις.
Και ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή να μην είναι καν ο ίδιος.
Η αλήθεια είναι ότι μεγάλο μέρος της αμφισβήτησης γεννιέται από τη συνολική αβεβαιότητα που υπάρχει γύρω από την ομάδα. Η εικόνα προς τα έξω μέχρι στιγμής δείχνει μια σχετικά ήρεμη μεταγραφική δραστηριότητα, κάτι που σε συνδυασμό με την πίεση του χρόνου και το ανοιχτό γηπεδικό ζήτημα δημιουργεί εύλογη ανησυχία στον κόσμο.
Ωστόσο, στο ποδόσφαιρο πολλές φορές η δημόσια εικόνα δεν αντικατοπτρίζει πάντα όσα πραγματικά συμβαίνουν στο εσωτερικό μιας ομάδας. Και ίσως στην περίπτωση της Καλαμάτας να υπάρχει μια συνειδητή επιλογή, οι κινήσεις να γίνονται με μεγαλύτερη μυστικότητα και χαμηλούς τόνους, αφήνοντας πρώτα τις πράξεις και στη συνέχεια την επικοινωνία να μιλήσουν.
Άλλωστε, όσο περνούν οι ημέρες, αρχίζει να διαμορφώνεται σταδιακά μια εικόνα πιο οργανωμένης ποδοσφαιρικής δομής γύρω από την ομάδα.
Η επιλογή του Θοδωρή Αντωνόπουλου ως πρώτου βοηθού, με εμπειρίες από Super League, MLS και εθνικές ομάδες, αλλά και η παρουσία του Ντανιέλ Μπατίστα ως team manager, δείχνουν ότι η Καλαμάτα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα πιο οργανωμένο και σύγχρονο ποδοσφαιρικό περιβάλλον γύρω από τον νέο προπονητή.
Και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Γιατί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οι προπονητές δεν πετυχαίνουν μόνοι τους. Πετυχαίνουν όταν υπάρχει δομή, υποστήριξη, σωστή οργάνωση και ξεκάθαρο ποδοσφαιρικό πλάνο.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ακόμη και η ίδια η ΠΑΕ Καλαμάτα αισθάνθηκε την ανάγκη να τοποθετηθεί δημόσια απέναντι στο κλίμα αμφισβήτησης που έχει δημιουργηθεί γύρω από την ομάδα και τον νέο προπονητή.
Μέσα από την επίσημη ανακοίνωσή της, η διοίκηση της “Μαύρης Θύελλας” μίλησε ξεκάθαρα για βιασύνη, προκατάληψη και ισοπέδωση πριν καν ξεκινήσει η νέα αγωνιστική περίοδος, υπογραμμίζοντας ότι η επιλογή του Παναγιώτη Χριστοφιλέα βασίστηκε σε αμιγώς ποδοσφαιρικά κριτήρια και εντάσσεται σε ένα συνολικό πλάνο δημιουργίας ομάδας με ταυτότητα και προοπτική.
Και ίσως τελικά εκεί να βρίσκεται και η πραγματική ουσία της συζήτησης.
Όχι στο αν ο Χριστοφιλέας είναι “μικρός” ή “μεγάλος” για τη Super League.
Αλλά στο αν η Καλαμάτα είναι πραγματικά έτοιμη να στηρίξει με συνέπεια, υπομονή και σωστή οργάνωση το ποδοσφαιρικό μοντέλο που η ίδια επέλεξε να ακολουθήσει.
Γιατί αν υπάρχει κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα μέχρι στιγμής, είναι πως πίσω από την επιλογή Χριστοφιλέα δεν υπάρχει προχειρότητα ούτε επιλογή πανικού.
Υπάρχει μια συνειδητή ποδοσφαιρική σκέψη.
Και στο τέλος της ημέρας, μόνο το γήπεδο θα δείξει αν αυτή η σκέψη θα δικαιωθεί ή όχι.
