Ο «γκάνγκστερ» γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1957 στο Νιου Τζέρσεϊ, στις ΗΠΑ, φοίτησε στο Σίτον Χολ κι έπαιξε σε διασυλλογικό επίπεδο στον Άρη (1979-1992) και τον Παναθηναϊκό (1992-1994). Τίμησε τη φανέλα με το εθνόσημο από 1980 έως το 1991, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1987 και το ασημένιο στο Ευρωμπάσκετ του 1989, μαζί με πλείστες ατομικές διακρίσεις.
Ό,τι πάντως και να πεις ή να γράψεις για το μεγαλείο του εντός παρκέ είναι πολύ λίγο…
Τίτλοι και διακρίσεις
Κατέκτησε τους εξής τίτλους…
Πρωταθλήματα Ελλάδας (8): 1983, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991
Κύπελλα Ελλάδας (7): 1985, 1987, 1988, 1989, 1990, 1992, 1993
Σούπερ Κύπελλα Ελλάδας (1): 1986
Μετάλλια
Χάλκινο Βαλκανικών Αγώνων: 1984
Χρυσό Βαλκανικών Αγώνων: 1986
Χρυσό Ευρωμπάσκετ: 1987
Ασημένιο Ευρωμπάσκετ: 1989
MVP
Μία φορά πολυτιμότερος παίκτης Ευρωμπάσκετ: 1987
Πέντε φορές MVP Πρωταθλήματος Ελλάδας: 1988, 1989, 1990, 1991, 1992
Κορυφαίος σκόρερ
Έντεκα φορές πρώτος σκόρερ ελληνικού πρωταθλήματος: 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991
Πέντε φορές πρώτος σκόρερ Κυπέλλου Πρωταθλητριών: 1988, 1989, 1990, 1992, 1994
Πέντε φορές πρώτος σκόρερ Final Four Κυπέλλου Πρωταθλητριών: 1988, 1989, 1990
Τέσσερις φορές πρώτος σκόρερ Ευρωμπάσκετ: 1983, 1987, 1989, 1991
Δύο φορές πρώτος σκόρερ Προολυμπιακού Τουρνουά: 1984, 1988
Μία φορά πρώτος σκόρερ Παγκοσμίου Κυπέλλου: 1986
Τιμές
Τέσσερις φορές μέλος καλύτερης πεντάδας Ευρωμπάσκετ: 1983, 1987, 1989, 1991
Τρεις φορές Έλληνας Αθλητής της Χρονιάς: 1986, 1987, 1989
Δύο συμμετοχές στη Μικτή Ευρώπης: 1987, 1991
Δύο συμμετοχές στο ελληνικό All Star Game: 1991, 1994
Το 1991 επιλέχθηκε στην 6η θέση ανάμεσα στους 50 καλύτερους μπασκετμπολίστες όλων των εποχών της FIBA
FIBA Hall of Fame: 2007
Συμπεριλήφθηκε στους πενήντα σπουδαιότερους συνεισφέροντες της Ευρωλίγκας το 2008
Naismith Memorial Basketball Hall of Fame: 2017
Ο Άρης και η Εθνική Ελλάδας έχουν αποσύρει τη φανέλα του, το νούμερο 6
Τι είπαν για εκείνον
Έχει αποσπάσει διθυραμβικά σχόλια από κορυφαίους θρύλους του παγκόσμιου μπάσκετ. Οι σημαντικότερες ατάκες συνοψίζουν τη μοναδική του αξία…
Ντράζεν Πέτροβιτς: «Εάν εγώ είμαι ο γιος του διαβόλου ο Γκάλης είναι ο ίδιος ο διάβολος».
Μάικλ Τζόρνταν: «Είναι ένας ολοκληρωμένος παίκτης. Δεν περίμενα να βρω ποτέ έναν τέτοιον σκόρερ στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα».
Ρενάτο Πασκουάλι: «Στην Ευρώπη δεν υπάρχουν παίκτες σαν τον Γκάλη, είναι απλά αδύνατον να τον σταματήσεις».
Βλάντε Ντίβατς: «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Γκάλης μπορεί και βάζει 40 πόντους σε κάθε αγώνα τόσο εύκολα».
Ντέιβιντ Ρίβερς: «Όταν έπαιζα εναντίον του Γκάλη απλά καταλάβαινα πόσο μικρός ήμουν σε σύγκριση με αυτόν».
Αλεξάντερ Γκομέλσκι: «Ο Γκάλης είναι ο παίκτης του 21ου αιώνα. Του βάζεις πέντε παίκτες να τον μαρκάρουν και πάλι θα βρει τρόπο να βάλει καλάθι».
Βαλντεμάρας Χομίτσιους: «Ήταν ένας παίκτης που δεν μπορούσες να παίξεις άμυνα. Έβαζε πάντα όσους πόντους ήθελε».
Μπομπ ΜακΑντού: «Είδα τον Γκάλη να κάνει πράγματα που δεν είχα δει να γίνονται ούτε στο ΝΒΑ».
Άρβιντας Σαμπόνις: «Εάν ο Γκάλης είχε γεννηθεί δέκα χρόνια αργότερα θα ήταν σούπερ σταρ σε οποιαδήποτε ομάδα του ΝΒΑ».
Βόιτσεκ Κραϊόφσκι: «Δοκίμασα τέσσερις παίκτες πάνω του, αλλάξαμε τα συστήματα, του κάναμε φάουλ, όμως εκείνος συνέχιζε να σκοράρει. Είναι φαινόμενο, δεν είναι άνθρωπος».
Ρεντ Άουερμπαχ: «Το γεγονός ότι δεν κράτησα τον Γκάλη στους Σέλτικς μετά το ντραφτ ήταν το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας μου».
Ντίνο Ράτζα: «Εάν ο Γκάλης έπαιζε σήμερα, με τους νέους κανονισμούς και την έλλειψη σκληρών επαφών, θα σημείωνε 50 πόντους σε κάθε παιχνίδι για πλάκα».
Σεργκέι Μπελόφ: «Είναι ένας σπουδαίος παίκτης και τον θαυμάζω. Κανείς στην Ευρώπη δεν μπορεί να τον σταματήσει. Δεν περίμενα ποτέ ότι ένας τόσο κοντός παίκτης θα μπορούσε να προκαλέσει εφιάλτες όλη νύχτα σε ολόκληρη την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης».
Πιέρ Νταό: «Είχα δώσει συγκεκριμένες οδηγίες για το πώς να αμυνθούμε απέναντι στους άλλους τέσσερις παίκτες. Όσο για το Νίκο, απλά έπρεπε να κάνουμε την προσευχή μας».
Κάρλος Θαράσα: «Το να προσπαθείς να σταματήσεις τον Γκάλη είναι σαν μια αποστολή αυτοκτονίας. Ξέρεις από πριν ότι θα αποτύχεις».
Άτσο Πέτροβιτς: «Εάν και ο Ντράζεν είναι αδελφός μου, για τον τίτλο του κορυφαίου αθλητή της Ευρώπης το 1987 εγώ ψήφισα δίχως δισταγμό τον Γκάλη».
Φρεντερίκ Φορτέ: «Έχοντας παίξει πολλές φορές κόντρα στον Γκάλη, τόσο με τη Λιμόζ όσο και με την Εθνική Γαλλίας, έχω να πω το εξής: εάν υπήρχε τότε το Twitter θα είχε “πέσει” το σύστημα από αυτά που έκανε στο παρκέ».
Μάικ Ντ’ Αντόνι: «Είχαμε δοκιμάσει τα πάντα. Ο Γκάλης έβλεπε την άμυνα σαν ένα απλό πρόβλημα γεωμετρίας που έλυνε πάντα σε δευτερόλεπτα».
Σκότι Πίπεν: «Είχα ακούσει για κάποιον Γκάλη που έκανε θαύματα στην Ευρώπη, αλλά όταν τον είδα να παίζει κατάλαβα ότι αυτός ο τύπος μπορούσε να σταθεί πεντάδα σε οποιαδήποτε ομάδα του ΝΒΑ χωρίς καμία προσπάθεια».
Πατ Ράιλι: «Εάν ο Γκάλης ήθελε να παίξει στο ΝΒΑ θα ήταν ένας από τους κορυφαίους σκόρερ της λίγκας, γιατί είχε αυτή την απίστευτη ικανότητα να βάζει το καλάθι στο “highlight” της βραδιάς απέναντι σε οποιονδήποτε».
Ντομινίκ Ουίλκινς: «Πριν έρθω στην Ελλάδα, όλοι στο ΝΒΑ ήξεραν ποιος είναι ο Νίκος Γκάλης. Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι παίζεται σπουδαίο μπάσκετ και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού».
Τόνι Κούκοτς: «Ο Ντράζεν ήταν ο αδελφός μου, αλλά ο Γκάλης ήταν ο παίκτης που άλλαξε τη νοοτροπία όλης της Ευρώπης. Μας έδειξε ότι ένας και μόνο παίκτης μπορεί να κερδίσει μια ολόκληρη αυτοκρατορία».
Ντίνο Μενεγκίν: «Όταν ο Γκάλης σηκωνόταν στον αέρα έμοιαζε σαν να κάθεται σε μια αόρατη καρέκλα. Περίμενε να πέσεις εσύ στο έδαφος και μετά σούταρε. Ήταν εκνευριστικά τέλειος».
Κλίφορντ Λούικ: «Δεν υπάρχει πλάνο εξόντωσης για τον Γκάλη. Υπάρχει μόνο η ελπίδα να βρεθεί σε κακή μέρα, πράγμα που δεν θυμάμαι να συνέβη ποτέ».
