Και ξαφνικά, από τις κόντρες, τις βρισιές και τις κατάρες, το οπαδικό κίνημα στη χώρα μας αγκαλιάστηκε. «Συλλυπητήρια», «καλό παράδεισο αετόπουλα», «ο θεός να σας αναπαύσει», «ας είναι ελαφρύ το χώμα». Οι κατάρες έγιναν ευχές, οι κόντρες, φιλίες, τα δάκρια ποταμός, η αλληλεγγύη εμφανίστηκε σαν από μηχανής θεός με την ανθρωπιά να θριαμβεύει μπροστά στο δράμα που συγκλονίζει τη χώρα. Ήταν το δεύτερο τραγικό γεγονός μέσα σε λίγες μέρες μετά την τραγωδία στην «Γιολάντα». Κάτι σαν τη θεωρία του Μέρφι και το φαινόμενο του ντόμινο. Απ’ το κακό στο χειρότερο. Τρίτο να μη μας βρει, μετά «το καλή χρονιά με υγεία και όλα τα καλά» που ευχόμαστε πριν ένα μήνα και πριν καλά-καλά συνειδητοποιήσουμε ότι βαδίζουμε στο 2026.
Ωστόσο, πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις οι επιτήδειες σελίδες και λογαριασμοί του διαδικτύου με τους «εμπειρογνώμονες» ξεκίνησαν τις ”έρευνες” του τραγικού δυστυχήματος. Αυτές δεν ενδιαφέρονται .Να πουλήσουν θέλουν. Να γράψουν νούμερα στην Google Analytics για να προσελκύσουν πελάτες, άρα χρήμα από τη διαφημιστική πίτα. Κόρακες.
Για να επανέλθουμε, πριν δυο-τρεις δεκαετίες οι οπαδοί έβλεπαν τα παιχνίδια παρέα ή με φιλάθλους και των δύο ομάδων σε διαφορετικές εξέδρες. Ναι, ακόμη και παρέα στις τσιμεντένιες εξέδρες με τα φελιζόλ. Έχουν χαθεί και οι μνήμες αυτών των εικόνων για τους μεγαλύτερους ενώ για τους νεότερους δεν υπήρξαν ποτέ. Θα τους προκαλέσει μάλιστα εντύπωση αν ποτέ το βιώσουν.
Και πως να εμφανιστούν, που, από τότε που μπήκε στη Ζωή μας το Champions League και το ΣΤΟΙΧΗΜΑ, αλλοιωθήκαν τα πάντα. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες-ιδιοκτήτες των ομάδων που έγιναν εταιρείες για να εισπράττουν τα χρήματα έκαναν κομματικούς στρατούς, τους φανάτισαν, τους όπλισαν, τους έκαναν πειθήνια όργανά τους αλλά και δολοφόνους. Αυτές τις μέρες γίνεται στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού η δίκη των συνεργών στη δολοφονία Λυγγερίδη.
Το ποδόσφαιρο επειδή είναι το τελευταίο μαζικό κίνημα στον πλανήτη έχει πυρηνική δύναμη. Όμως, η αγάπη για την μπάλα και τις ομάδες που μας δίνει χαρά είναι διαστροφικό να μετατρέπεται σε λύπη και οδύνη. Δεν τρέφω φρούδες ελπίδες ότι οι ιδιοκτήτες στην Ελλάδα, θα αλλάξουν. Εκτός από αναγνωρισιμότητα και έσοδα το ποδόσφαιρο τους δίνει πολιτική δύναμη και επιρροή στην κοινωνία για να προωθούν τα πολιτικά και επιχειρηματικά τους συμφέροντα.
Εκείνο που πρέπει να καταλάβουν οι οπαδοί είναι ότι η αγάπη για την ομάδα τους ουδεμία σχέση έχει με τα συμφέροντα των ΠΑΕ. Να χαίρονται για τα όσα κάνει ο Ντέλιας στο χορτάρι αλλά να είναι ψυλλιασμένοι ότι η αγάπη τους για το άθλημα δεν έχει σχέση με τις επιδιώξεις των ιδιοκτητών. Ίσως υπάρχει κάποια φωτεινή εξαίρεση αλλά αυτή είναι για να επιβεβαιώνει τον κανόνα, όπως λέγεται.
** Καλά ταξίδια στους οπαδούς, με αγάπη και σύνεση, χωρίς ακρότητες. Για να επιστρέφουν όλοι στα σπίτια και στους ανθρώπους τους !!!
ΓΡΑΦΕΙ Ο : Winger
