Ο φετινός τελικός του Κυπέλλου Μεσσηνίας δεν ήταν απλώς μια ποδοσφαιρική αναμέτρηση, αλλά μια γιορτή του αθλητισμού που τα είχε όλα: συγκίνηση, παράδοση, «βαριά» ονόματα στην κερκίδα και ένα θρίλερ που κρίθηκε στη «ρώσικη ρουλέτα». Για πρώτη φορά στην ιστορία τους, Πανθουριακός και Μιλτιάδης διασταύρωσαν τα ξίφη τους σε τελικό, κλείνοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο τις φετινές αγωνιστικές τους υποχρεώσεις στο Δημοτικό Στάδιο Μεσσήνης. Η αναμέτρηση διεξήχθη υπό την άψογη επίβλεψη της νεοσύστατης διοίκησης της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας, η οποία προέκυψε από τις πρόσφατες εκλογές. Το σχήμα υπό τον Παναγιώτη (Τάκη) Βασιλόπουλο κέρδισε το στοίχημα της πρώτης του μεγάλης διοργάνωσης, προσφέροντας έναν τελικό αντάξιο της ιστορίας του θεσμού.
Μια γιορτή πριν τη σέντρα
Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο της Μεσσήνης ήταν αντάξια της περίστασης. Οι δύο φιναλίστ πάτησαν τον αγωνιστικό χώρο συνοδευόμενοι από τα παιδιά των Ακαδημιών, στέλνοντας το μήνυμα της συνέχειας του μεσσηνιακού ποδοσφαίρου. Πριν την έναρξη, ο πρόεδρος της ΕΠΣ Μεσσηνίας, Παναγιώτης (Τάκης) Βασιλόπουλος, μαζί με τους προέδρους των δύο ομάδων, Αγαθοκλή Χριστόπουλο (Πανθουριακός) και Χρήστο Μιχαλόπουλο (Μιλτιάδης), χαιρέτησαν τη διαιτητική τετράδα και τους ποδοσφαιριστές. Η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου δημιούργησε μια υποβλητική ατμόσφαιρα, ενώ το ημίχρονο «ντύθηκε» με παραδοσιακό χρώμα από τον Χορευτικό Σύλλογο Μεσσήνης.
Οι «1.500» και οι επίσημοι προσκεκλημένοι
Στις κερκίδες δεν έπεφτε «καρφίτσα», με περίπου 1.500 φιλάθλους να δίνουν παλμό. Το παρών έδωσαν οι Δήμαρχοι Καλαμάτας, Θανάσης Βασιλόπουλος, και Μεσσήνης, Γιώργος Αθανασόπουλος, ο πρόεδρος του Δ.Σ. Τριφυλίας, Χαράλαμπος Αυρηλιώνης (εκπροσωπώντας τον Γ. Λεβεντάκη), καθώς και πληθώρα αντιδημάρχων, η διοίκηση των Συνδέσμων Προπονητών και Διαιτητών, αλλά και πολλοί παράγοντες του τοπικού ποδοσφαίρου.
Μιλτιάδης: Ο «απόλυτος» των τελικών (4 στα 4)
Ο Μιλτιάδης Πύργου Τριφυλίας απέδειξε ότι διαθέτει το «DNA» του κυπελλούχου. Μετά από 19 χρόνια αναμονής, επέστρεψε σε τελικό και διατήρησε το απίστευτο αήττητο σερί του στον θεσμό (4 κατακτήσεις σε 4 παρουσίες). Μετά τις νίκες του 1990 (κόντρα στην Εράνη), του 2005 (με το Πεταλίδι) και του 2007 (κόντρα στον Πάμισο), η ομάδα του Πύργου Τριφυλίας λύγισε τον Πανθουριακό στα πέναλτι με 4-3 (0-0 κ.α. και παράταση), με τον τερματοφύλακα Κωνσταντίνο Χάμο να εξελίσσεται στον ήρωα της βραδιάς.
Πανθουριακός: Ο «θαμώνας» που λύγισε στις λεπτομέρειες
Από την άλλη, ο Πανθουριακός επιβεβαίωσε τη δική του κυριαρχία τα τελευταία χρόνια, μετρώντας πλέον 4 παρουσίες σε τελικούς την τελευταία πενταετία. Παρά την πλούσια παράδοσή του (κατακτήσεις το 2022 και 2025 κόντρα στη Μάνη), η φετινή ήττα ήταν η πρώτη του από τον Μιλτιάδη, έναν αντίπαλο που είχε κερδίσει δύο φορές φέτος στη Γ’ Εθνική και ισάριθμες πέρυσι στο Κύπελλο.
Η “τελευταία πράξη”… μιας ιστορικής σεζόν
Με τον τελικό του Κυπέλλου στο Δημοτικό Στάδιο Μεσσήνης να αποτελεί το τελευταίο επίσημο ραντεβού, οι δύο ομάδες ολοκλήρωσαν τη σεζόν τους. Ο Μιλτιάδης φεύγει για διακοπές με την κούπα στις αποσκευές του, ενώ ο Πανθουριακός με την ικανοποίηση ότι παραμένει στην ελίτ. Πλέον, οι διοικήσεις των κ.κ. Χριστόπουλου και Μιχαλόπουλου στρέφουν το βλέμμα στον σχεδιασμό της επόμενης χρονιάς, αφήνοντας πίσω τους έναν τελικό που θα μείνει χαραγμένος στη μνήμη όλων για το ήθος και το θέαμά του.
ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΗΣ – 1 (45) –
